In een middelgrote politieregio richten korpschef, burgemeesters en Openbaar Ministerie een 'bestuurlijke denktank' op om de samenwerking tussen de 'partners in veiligheid' te stimuleren. Maar wat is eigenlijk de uitgangssituatie?

Wij maken een inventarisatie van de manier waarop partijen eigenlijk nú al samenwerken. Het resultaat is een indringend portret van een aantal gedreven wijkagenten, jongerenwerkers, ambtenaren en andere betrokkenen die op lokaal niveau al jaren invulling geven aan het begrip 'integrale veiligheid' - niet dankzij maar ondanks allerlei bestuurlijke bemoeizucht en goedbedoelde 'pilots' en 'projecten'.

Het portret krijgt de vorm van een boekwerkje, geïllustreerd met foto's uit probleemwijken en gelardeerd met geanonimiseerde citaten van betrokken. Het boek wordt gepresenteerd op een symposium over integrale veiligheid. Nog lange tijd wordt het portret door politie en gemeenten gebruikt om geïnteresseerden te tonen hoe men in de regio invulling geeft aan het concept 'integrale veiligheid' en wat op bestuurlijk niveau moet gebeuren om de samenwerking te ondersteunen in plaats van te frustreren.